• चितवन विशेष

    नाजवाफ मेरा प्रेम प्रस्ताव….

  • (Ashal Gaire हाल सप्तगण्डकी क्याम्पसमा अङ्ग्रेजी तथा पत्रकारीतामा अध्ययनरत विधार्थी हुन । साहित्यमा रूचि राख्ने उनकाे छाेटाे जिवन अनुभुती यँहा प्रस्तुत गरिएकाे छ । )

    ७२ साल,असार को दोस्रो हप्ता बाट हुनुपर्छ,सायद दुई तिन बर्ष अगाडी कुरो हो बिहानीको समय मा सबेरै कलेज को ड्रेस लगाएर कक्षा ११ मा पढन्न जानी गर्थे। सुरुका हप्प्ता नया साथी बनाउदैँमा समय बित्यो ,लगभग लगभग क्लासका सबै जसो साथी हरु सगँ राम्रो चिनजान भइसकेको थियो ।

    दिन हरु राम्रै चलिरहेका थिए नयाँ कलेज नयाँ साथी नयाँ शिक्षक अनि पढ्न पनि आफुले मन लागेको नया बिषयहरु पढ्न पाउने ठाँउ आहा कति आन्दित थिए दिनहरु । महिले पनि दिन प्रति दिन जो नयाँ साथी आउछन्  ऊ सगँ परिचय गर्ने अनि घुलमिल हुने बानि पारिसकेको थिए। कलेज सुरु भएको दोस्रो साता तिर हुनु पर्छ, कक्षामा नबिन साथीको प्रारम्भ भयो ।  ५।४को हाईट गोलो अनुहार, हेर्दै मा लजालु स्भावाव, नसालु नयन,पिपल पाते पिसु कोमल उनका ओठ आहा साच्चि नै रहर लाग्दा थिए, गुलाबी कलरको कुर्ता सुरुवाल मा सजिएर आएकी उनी हेर्दै मा बिउटिफुल देखिन्थिन।  न उनी सङग बोल्न सके न त यि निर्दाेष अाँखाले  ले आँखा जुधाउन सकेन,  एक डेढ महिना केबल उनलाइ लुकीलुकी हेरिरहे कसैले थाहा नपाउनी गरी ,उनलाइ बोलाउछू भनेर कती पटक म उनको नजिक गए तर सकिन,

    बारम्बार गएअह अजै सकिन, उन्को आगाडी बक्य नफुरेको बालक जस्तो भय बोल्नै नसक्नि ,गरुढ लागेको सर्प जस्तै लठीन्थे लठ्क्कै॥ दुई हप्प्ता को अन्तराल मा महिले उन्लाई हेरिरहन्छु भन्नि कुरा उन्ले थाहा पाय जस्तो भय पछि मेरो मन मा कता कता डरले बास गरिरहेको थियो डर को बाबजूद महिले उन्लाइ र उनले मलाई हेराहेर गर्ने प्रक्रिया सुरु हुन थाल्यो। करिब तिन महिनाको आन्तराल मा उन्को फेसबुक नाम पत्त लगाय ,घर मा आयर सर्सर्ति प्रोफाईल हेरेर रिकोय्स्त पठाय॥ दशै को महिना थियो साहेद १-२ गते तिर हुन पर्छ ४-५ दिन को पेन्डिङ पछि रेकोयस्त यसेप्त भयो ॥ सुरु मै हाई भन्न सकिन ,बन को बाग लाई मन को बाग ले जित्त्छ भने जस्तै सुरुमै बोल्न सकिन ,१ हप्प्ता को अन्तराल पछी मन मा ठुलो साहास को अदार लियर उन्लाई हाई भनेर म्यासेज पठाय त्यो दिन रिप्लाई आयन उन्लाई भनेको त्यो हाई सब्द ले मन मा अधेरै उथलपुथल बनाही राखेको थियो ,र कुरिरहे हाई सब्द को जवाफ,आयन भोली पल्ट पनि र आयो त रती नौ बजेको अन्तराल मा उता बाट पनि हाई भनेर ,तेहि दिन देखि सुरु भयो उनि सङग समान्य कुराहरु गर्न । उनी सुरुमा बोल्न झर्को माने जस्तो गर्थिन यस्को माने धेरै बोल्न रुचाऊदिन्थिन ।म पनि सोही आनुसार उन्को इछ््य आफु अनुकुल नभयर उनी अनुकुल भयर बोल्न थाले

    उनले मलाई त घर म मोबाईल पनि धेरै चलाउन दिनुहुन्न भने पछि उनी धेरै ओनलाइन नाआहूनु को कारन था पाय र मन समालेर सोचे सहेद मेरो मेसेज को रेप्लाइ तेही भयर ढिलो आयको हुनु पर्छ मन समालिने यौउता गोरेटो तय भयो ,उनि अफलाहिन म ओन बेला बेला मा मन सम्माल्न नसकेर ओफ्लाईन मेसेज पठाउथे उनि ओने भयको बेला रिप्लाइ आहुने आसा मा॥

    धेरै समय उन्लाई सम्जेरै कटाय थोरै समय बोलेरै चित्त बुजाय ,,तेति बेला दसै तिहार को यक महिना कलेज छुट्टि भयको थियो।तेति बेला कुराकानि को सिलसिला मा महिले उन्लाई भनेको थिय ,तिमि सङग बोलिरहु जस्तो हुन्छ भनेर प्रति उत्तर मा उन्ले बेलाजावाफ दिहिन चिनि पनि धेरै खाय तितो हुन्छ ,अरु आफै बुज ॥उनको सानदार जवाफले मलाई महुन बनायो र म महुन बस्न बाद्य भय ।

    to be continue ..

  • फेसबुक प्रतिक्रिया

    सम्बन्धित शीर्षकहरु